Ճիշտ եք անում, ադրբեջանցի մայրեր, որ պառկում եք մեքենաների տակ, որ չթողնեք ձեր զավակներին պատերազմ տանեն: Ճիշտ եք անում, որ նախօրոք արդեն ողբում եք ձեր զավակների մահը, որովհետև գիտեք, որ հայերը ռազմի դաշտում հզոր են: Հայ կամավորները հերթ են կանգնում, ռազմաճակատ գնալու, որ ԻՐԵՆՑ հողը պաշտպանեն, իսկ ձեր տղաները ձեր փեշերից են կախվում, որովհետև վախենում են, և չեն ուզում Ուրիշի հողի համար զոհվել: Վախը հայ զինվորի հանդեպ այնքան մեծ է, որ մինչև կռվի դաշտ հասնելը նրանք վախից արդեն մեռած են լինում: Դուք այդ վախը կաթի հետ եք նրանց ներարկել: Այո, վախեցե՛ք, և մի թողե՛ք ձեր զավակներին: Մեր զինվորը կռվում է, որովհետև իր ետևում Հայրենիքն է, իսկ ձեր ետևում ոչինչ չկա, դուք գենետիկորեն չգիտեք ինչ է հայրենիքը: Հայրենիք հասկացողությունը ումի՞ց պետք է ձեզ ժառանգություն մնար, ձեր քոչվոր պապերի՞ց:
Ադրբեջանցի մայրեր, մի ուղարկեք ձեր զավակներին կռվի: Բնության մեջ չկա այնպիսի օրենք, որ ճնճղուկները որոշեն պատերազմել արծիվների դեմ: Արծվի տարածքը՝ բարձունքն է, իսկ այնտեղ հասնելու համար ռազմիկի ՈԳԻ ՊԵՏՔ Է ՈՒՆԵՆԱՍ:
Լալա Մնացականյան